Sacha-in-latijns-amerika.reismee.nl

Zo ver weg, toch zo dichtbij

Dus.. Ik heb zo ongeveer 21.575 km (waarvan +/- 10.000 met het vliegtuig) afgelegd sinds de laatste keer dat ik iets geschreven heb. En de laatste keer is geloof ik zo ongeveer 5 maanden geleden.

...Ja. Nu ga ik natuurlijk niet gedetaileerd vertellen wat ik in de afgelopen 5 maanden heb gedaan, want dat red ik denk ik niet in die maand die ik nu nog over heb. Wow, nog een maand en dan ben ik weer terug. Rare gedachte.

Goed. Ik had de intentie mijn hele verhaal uitgebreid te vertellen en was daarom ook uitgebreid gaan typen over het begin, wat me een meer dan een uur kostte en toen realiseerde ik me dat ik dat dus niet door ging zetten.

Dus voor alle geinteresseerden, kreupelen die hun been gebroken hebben en niks beters te doen hebben, en de rest.

Hier volgt dan eindelijk een vervolg.


Na Buenos Aires was mijn eerste stop Bariloche, wat in het zuiden van Argentinië ligt ( ook wel Patagonië). Bariloche ligt in het meren district en, zoals je misschien wel kunt raden zijn er ontzettend veel meren. De stad zelf heeft veel Italiaanse invloeden en er is daardoor veel te veel té lekker ijs te vinden en té lekkere chocolade :).

Ik was mijn reis alleen begonnen en besloot maar een paar dagen de bush in te gaan, ik had al m'n kampeer spullen al in Buenos Aires gekocht, dus het enige wat in nodig had was water en eten. :) .. Maar natuurlijk had ik dat onderschat.

Mijn tocht begon al goed, na een uurtje begon het te regenen. Want duh wie checkt er nou het weer voordat ie een wandeltocht gaat doen. Het was toen dat ik er achter kwam dat mijn jas toch niet zo waterdicht was. Ik kan me ook niet meer herinneren hoeveel uur er precies voor stond om naar de eerste hut te komen, ik weet alleen dat ik er minstens 2 keer zo lang over deed. En ik maar denken dat mijn conditie toch niet zo slecht was.

Eenmaal helemaal uitgeput bij de hut aangekomen, besloot ik daar toch maar avondeten te bestellen. Want blijkbaar zijn 3 pakjes koekjes toch niet voldoende als je een hele dag gewandelt heb. Toen ik mijn avondeten ophad, de meest ranzige pasta die ik ooit gegeten heb, besloot ik maar te gaan slapen. Het was 10 uur en ik was toch best wel kapot.

Er was zo goed als geen licht dus het was nogal lastig om mijn spullen te vinden in het donker en de volgende ochtend kwam ik er ook achter dat ik met mijn slaapzak binnenstebuiten was gaan slapen. het eerste dat ik dacht ; oh mijn god wat ben ik blond. het tweede dat ik dacht; 'HONGER... nee ik kan die koekjes niet opeten ik heb nog maar 4 pakjes en ik moet sowieso nog de hele dag... HONGER... Hm.. ik zou zelfs die ranzige pasta van gisteravond kunnen eten.. honger, honger, honger... Zelfs witlof........' en toen wist ik dat het echt slecht met me gestelt was. Uiteindelijk heb ik toch maar anderhalf pak koekjes gegeten. Het derde probleem was WC. Ik moest ontzettend nodig naar de WC. Maar die was er niet, en als je niet gewend bent om in het wild te plassen, is dat toch best lastig. dilemma, dilemma. Een half uur later kwam ik erachter dat er een ranzig poephol met een deur buiten was. Toch wel een opluchting.

Ik pakte m'n spullen weer in en ben weer gaan wandelen. Toen besloot ik mijn tent maar ergens op te gaan zetten. Natuurlijk keek ik eerst om me heen of niemand me zag en begon toen mijn tent op te zetten. Ja, het was de eerste keer en gelukkig ging het nog best soepel. 'zet de opening van de tent in de tegenovergestelde richting' zei een bord niet ver bij mijn tent vandaan. 'ja, dag' Dacht ik. Ik wil niet morgenochtend mijn tent uitstappen en recht de afgrond in stappen. Dus ik deed het omgekeerde. 'kans op sterkte windstoten' zei het bord ook. Dus ik dacht 'ok, prima. Leg wel wat stenen neer'. En ben rustig gaan slapen.

Wat niet langer dan een half uur duurde. Een groep Israeliërs besloten hun tent vlak naast de mijne neer te zetten. Ik zal je nu alvast vertellen. De standaard israeliër reist in een groep. Een groep met alleen maar andere Israliërs en ze praten graag luidruchtig in hun eigen taal. En dit was zo'n typische groep. Dag nachtrust. Toen ze eindelijk besloten ook te gaan slapen, begon de wind op te steken.

In het begin was het niet al te erg, een paar klein windstoten. Maar na een half uur begon de wind hard aan mijn tent te rukken. 'Nee!' dacht ik. Helemaal alleen in die tent en ik wist dat als de wind hem inderdaad op zou tillen, ik zo in de afgrond zou vallen. Hoogstwaarschijnlijk zou dat niet eens hebben kunnen gebeuren met mijn gewicht zo 1,2,3 maar goed tochvond ik het niet zo prettig. Het enige wat ik dacht was 'ok,ok. Ik zal de opening van mijn tent de volgende keer in de tegenovergestelde richting zetten! Laat me alsjeblieft slapen'. Maar geen oog dichtgedaan.

De volgende dag besloot ik maar terug te lopen naar het beginpunt in plaats van mijn reis, die nog minstens 2 dagen zou duren, naar het eindpunt voort te zetten. Het was een circel waarin ik liep dus het beginpunt en het eindpunt zouden toch op hetzlfde uitkomen. Ik was graag doorgelopen maar kwam uiteindelijk tot het besluit dat 3 pakjes koekjes voor 2 dagen, niet genoeg zou zijn. aangezien ik er al 3 de eerste dag had genuttigd.

Ik was erg blij om weer terug in de stad te zijn en fatsoenlijk eten naar binnen te kunnen werken. En ik moet zeggen, ik was toch best tevreden over mijn eerste wandeltocht alleen. En ik weet zeker dat de Familie Boersma en Vermeulen hartstikke trots op me zijn.

Marcelina kwam een dag later. We zijn nog een paar dagen in Bariloche gebleven. We zijn naar een steakhouse geweest en hebben de beste steak van ons leven gegeten. We vreesde beiden dat we daarna nooit meer steak zouden kunnen eten omdat het niet zó goed zou smaken. Helaas was dat waar.

Buiten de steak om hebben we ons natuurlijk volgevreten met de lekkerste ijs en chocolade. Om een beetje een idee te krijgen, het ijs was beter dan dat van de australian, voor degene die dat kennen ;) Dus ook dat zal een teleurstelling worden als ik weer terug ga naar Nederland. Maar goed soms moet je moeilijke keuzes maken in het leven. Waarschijnlijk zal ik nooit meer zó van ijs kunnen genieten, maar ik denk dat het het waard was.

Onze volgene stop was San Martin de Los Andes. Dit is een klein dorpje waar de beroemde 'Camino de 7 lagos' begint. Dit is een weg waar allemaal verschillende meren langs liggen. Alle meren hebben iets anders, andere kleur of ander landschap er om heen we hebben een bus naar het beginpunt genomen en besloten te liften tussendoor. Wat een groot succes was. Lang leve mijn blonde haar.

Toen we besloten ergens te gaan kamperen, werden we ´s ochtends vroeg wakker gemaakt door een smakkende koe naast ons die niet veel later als een gek begon te loeien. Goeiemorgen!

We hebben de 7 meren tour afgemaakt, zijn terug naar Barioloche gegaan en hebben vanaf daar meteen een bus naar Esquel genomen. Wat is er in Esquel? Niks. We kwamen aan, het leek net een spookstad. Uiteindelijk vonden we een hostel. Iedereen zat gezellig buiten, inclusief het personeel. Ze waren allemaal al behoorlijk dronken en de man van de receptie vond het waarschijnlijk daarom ook geen probleem dat ik me had geregistreerd als een gescheidde reizende astronaut. Het enige positieve aan dit dorp was dat de bedden en de douches geweldig waren. We hadden de volgende dag dus maar een bus naar het volgende dorp, El Chalten, genomen.

... De bus ging over de beroemde route 40, waar niets op te zien is. Het is een lang uitgestrekt plat landschap met niks. Het heeft maar een paar delen die geasfalteerd zijn en door de onverwachte regen, omdat het normaal gesproken niet zo regent in de zomer, kwamen we vast te staan met de bus in de modder. Het was fijn dat we een noodtelefoon hadden en vooral dat de buschauffeur geen idee had hoe hij die moest gebruiken. we hebben zo ongeveer 12 uur vastgestaan in de modder voor ze ons eruit kwamen redden. In ieder geval van het mooie landschap kunnen genieten...

Eindelijk in El Chalten aangekomen, wat een klein poepig dorpje is met wel 4 straten denk ik. Maar het is erg populair door de vele wandel en ski mogelijkheden. We hebben veel gewandelt daar. Of meer pogingen tot omdat het steeds regende.

Van El Chalten zijn we nar El Calafate gegaan om de gletsjer Perito Moreno te bewonderen, wat erg indrukwekkend was. Daarna naar Chili geweest, het Nationale Park Torres del Paine wat de meeste indrukwekkende landschappen heeft. We hebben de beroemde w-trek gedaan in 5 dagen en ik die 5 dagen hebben we gletsjers, prachtige meren en bergen, woestijnlandschap en schitterende valleien gezien. Uiteraard hadden we ook deze keer te weinig voedsel bij ons en hebben we de laatste dag op een komkommer en crackers met tomatensaus geleefd.

Na extreem goedkoop drank en electronica te hebben gekocht in het belastingsvrije Punta arenas, en nadat we het dak van het huis naast het hostel af hebben zien vliegen, zijn we door naar Ushuaia gegaan. De meest zuidelijke stad ter wereld. Een geweldige plek. We hebben er een week doorgebracht en vrijwel niets gedaan, behalve ons volvreten en opgegeten worden door bed luizen. We hebben ook nog ene tour naar het pnguin eiland gedaan, en ik dacht dat ik alles zo'n beetje wel gezien had. Maar het tegendeel was bewezen. Omdat het tegen de herfst aan was, had het landschap de meest prachtige kleuren, groen geel rood, bruin. Geweldig. De pinguins waren ook leuk om te zien. Stelletje mislukte vogels :)

Vanaf Ushuaia hebben we een vlucht terug naar Buenos Aires genomen en zijn vanaf daar naar Salta gegaan ( het noorden an argentinie) wat ook weer een erg mooie omgeving was, meer woestijnachtig, zoals je dat altijd in cowboyfilms ziet :)

Dat was het einde van Argentinië. De grens oversteken met Bolivia stelde niks voor, geen bagagge control, niks. Stempel in paspoort en klaar.

Wat een verandering was dat. Bolivia is het armste land in Zuid amerika en dat was ook wel te zien. Overal bedelaars en de mensen stinken daar! waarschijnlijk omdat het op de meeste plekken best koud is en ze geen warme douches hebben daar. Want wie wil er nou een koude douche nemen als het al ijs koud is. En je geen verwarming hebt.

We hebben een tour naar de zout vlaktes gedaan, wat weer prachtig was. De jeep bracht ons er heen en er lag een laag water op het zout waardoor het net leek alsof de jeep over water reed. We hebben in het zout hotel overnacht, zonder electriciteit of water. dus om 7 uur was het pikdonker. Maar het was een geweldige ervaring en het zicht met zonsondergang en opgang was geweldig.

Daarna zijn Marcelina en ik allebei ons eigen kant op gegaan en ben ik 3 weken in Sucre gebleven en heb daar nog een cursus spaans gedaan, ongelovelijk hoe goedkoop dat was. ik had 2 weken privé les 3 uur per dag en het kostte met 100 euro :) Jep Bolivia is het perfecte land voor gierige Nederlanders. En dat heb ik ook wel gemerkt. Nog niet was ik zó veel Nederlands op mijn reis tegen gekomenals hier. Daarna naar La Paz gegaan waar ik heerlijke voedselvergiftiging heb gekregen, de death road heb gefiest en een jungle tour heb gedaan. Wat ook vet was. Met roze dolfijnen gezwommen, piranhas gevist en gegeten en ontzettend veel dieren, aapjes, alligators en vogels gezien.

Van La Paz naar Cusco gegaan. Wat nog een hele beleving was. 'er zijn protesten in Puno' ( Puno is de grensovergang in Peru. Dus ik zoek het op op internet, maar kon niks vinden. 'Zal wel niet zo erg zijn dan', dacht ik.....

Er was geen enkel bus verkeer mogelijk omdat alle wegen rondom puno geblokkeerd waren. We moesten een boot over het titicaca meer nemen, wat 8 uur duurde-.- vervolgens moesten we in Puno overnachten omdat alles geblokkeerd was. Alle winkels en restaurants waren dicht en de protesterende mensen rende in groepen door de straten. We vonden een restaurantje dat wel open was. Maar telkens als de protesterende mensen voorbij kwamen, werde de deuren gesloten.

We moesten de volgende ochten een boot om 5 uur nemen om te voorkomen dat de protesterende mensen ons lastig zouden vallen. Maar zelfs dit was niet vroeg genoeg. Een paar mensen in de groep waren op de fiets en werden met riemen geslagen. Toen onze gids tegen de protesters begon te praten, mochten we doorlopen maar hadden ze hem meegenomen.. niemand weet wat er met hem gebeurt is.. we moesten rennen voor de boot en toen er nog mensen onderweg waren begon de boot al te varen omdat de protesters te dicht bij kwamen. Ik was erg blij toen ik uiteindelijk in Cuzco aan was gekomen..

Cuzco, wat je misschien al raad. Was erg toerstisch. Niet erg vreemd aangezien Machu Picchu de grootste toeristen attractie in heel zuid-amerika is. Maar het was wel een mooie stad. Vanaf hier ben ik naar Machu Picchu gegaan. Ik heb de alternatieve route gekozen, taxi's nemen naar alle klein doprjes om zo steeds dichterbij te komen. Toen ik in een dorpje in de middle of nowhere overnachtte, waren ze zoop in india aan eht kijken op de tv, vertaald in het spaans. Wat ik toch wel vreemd vond. Nederland heeft toch wel betere films dacht ik zo.. maar goed :)

Deze laternatieve route bestond ook uit 2 uur over de trein rails lopen. En ondanks dat er overal bewakingsposten waren en waarschuwingsborden, scheen niemand het erg te vinden dat wij daar over die rails liepen 'pas wel op voor de trein' zei een local.

Machu PIcchu was weer een hoogtepunt van mijn reis. Behalve dat het ontzettende mooi en indrukwekkend is, is er een speciale energie die daar rond hangt wat het ongelovelijk maakt.

Van Machu Picchu terug gegaan naar Cusco en vanaf daar 4 dagen achter elkaar gereist om op tijd in Ecuador aan te komen. Ecuador is geweldig!

De mensen zijn ontzettend vriendelijk, de sfeer is geweldig, er zijn zoveel mooie dingen te zien en het heeft al het goede westerse eten maar dan goedkoper. En zó veel fruit! En heerlijke koffie en chocolade. Ik ben er helaas maar 5 dagen gebleven en ben toen naar New York gevlogen :)

Wat een cultuurshock was dat! Schone wc's met wc deuren en wc brillen EN wc papier. hemels. nu klinkt dat voor jullie natuurlijk heel normaal, maar zonder een rol wc papier in bolivia, peru of ecudor, heb je een probleem.

Het was vreemd om Mark weer te zien op het vliegveld. In z'n colbert en met zn rayban op leek het net een gangster en ik vond het ook niet vreemd toen hij vertelde dat hij op schiphol en op newark was ondervraagt in een speciale ruimte over zijn terroristische plannen.

We hebben een geweldige tijd in New York gehad, wat een fijne stad :) we hadden ons ook maar aangepast aan de amerikaanse levenstijl en aten elke dag donuts en pizza. Het goede leven :)

we hebben een aantal comedy shows gezien, wat echt leuk was. En natuurlijk alle toeristische dingen gedaan. De week was voorbij gevlogen en toen Mark z'n vlucht terug naar huis had, nam ik een bus naar Chicago...

Die 2 uur vertraging had. Ik kon niet geloven dat de bussen hier slechter georganiseerd waren dan in zuid amerika. Maar op de een of andere manier kregen ze het wel voor elkaar om 5 minuten te vroeg in Chicago aan te komen. Vreemd. Ik heb een heerlijek busrit gehad met een man naast me die maar niet ophield over zijn geweldige en speciale kat. En aangezien ik zo van akktten hou en helemaal niet wilde slapen, luisterde ik daar natuurlijk maar al te graag naar..

Ik heb 40 minuten gewacht op het busstation.. denkend dat Zach zich misschien bedacht had en me toch niet kwam ophalen.. maar natuurlijk was hij er wel. Het was fijn om hem weer te zien en we hebben uren bij zitten praten. De dag erna zijn we naar een honkablwedstrijd geweest, wat vet was. Helemaal omdat we drank naar binnen hadden gesmokkelt en dat maakte de wedstrijd nóg leuker. Ik vraag me alleen nog steeds af waarom de mensen in Chicago zo fan zijn van hun team, de cubs. aangezien ze al in geen 100 jaar een wedstrijd hebben gewonnen geloof ik.

Verder hebben we nog een tornado gehad. Niet gezien maar hij scheen erg dichtbij te zijn want de trein moest stoppen omdat de tornado dichtbij de volgende halte was. Toen ik uit het raam keek regende het van links naar rechts door de sterke wind en veranderde de lucht van pikzwart naar roze naar paars naar lichtblauw. Jammer genoeg de tornado niet gezien...

We hebben veel tijd in Chicago en fast food restaurants door gebracht, Zach heeft me zo'n beetje al zijn favoriete fast food restaurants laten zien en toen we er achter kwamen dat ze pokemon figuurtjes in de happy meals hadden, zijn we zelfs langs de mcdrive gegaan. 'oh kut' zei zach 'deze pokemon is stom'. 'wil je dat ik naar binnen ga om hem voor je te ruilen?' 'ehm..' 'Ok ik ga wel' dus ik liep naar binnen met het figuurtje en vroeg of ik hem kon ruilen. 'ja hoor, wil je pikachu?' 'NEE, ik wil die oranje big pokemon'. ik denk niet dat ik iemand eerder zo vreemd naar me heb zien kijken. Weet niet waarom.

We hebben onze laatste avond afgesloten met onze favoriete argentijnse film 'igualita a mi' in zach's zn mini bioscoop thuis. Ongelofelijk hoe groot dat huis was.. er was nog net geen zwembad. Maar goed. Hij had me afgezet bij het vliegveld en gelukkig duurde het inchecken maar een uur of zo. die kerel snapte er geloof ik niks van en toen ik vroeg of ik zelf mn baggage moest ophalen en op een andere band moest zetten tijdens mijn stop vertelde hij me dat ik een stoel bij het raam had. Ok..

Ennn.. Nu ben ik in Colombia, in Bogota de hoofdstad. En ookal heb ik verschillende verhalen hierover gehoord, voel ik me toch niet zo veilig. Na 2 dagen uit proberen te vogelen wat ik zou gaan doen, meer van Colombia zien of terug naar Ecuador naar het strand. Heb ik vandaag, nadat een ranzigwe vrouw op me had gekwat en me probeerde te beroven, besloten dat ik morgenochtend toch maar een directe bus terug naar Ecuador neem. Colombia is mooi en interessant, maar voor een volgende keer als ik iemand heb om mee te reizen want alleen voel ik me toch niet zo veilig hier.

Dus dat is zo'n beetje wat ik de afgelopen maanden heb gedaan. Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte en hoef ik hopelijk niet aan iedereen hetzelfde verhaal te vertellen. Al kijk ik er wel naar uit om jullie weer te zien :) wat hopelijk over precies een maand is! ik kom 26 juli om 07.15 uur 's ochtends aan op schiphol. vrijwilligers die me op willen komen halen en daarna gezellig bij willen kletsen bij mij thuis ( ookal heb ik geen idee waar die is), zijn VAN HARTE WELKOM :)

Tot snel poepies! Hoop dat alles daar aan de andere kant van de wereld ook goed gaat ^_^

Nieuwe ervaringen

Hm jullie vragen je vast af wat ik de afgelopen twee maanden heb gedaan. Dus maar weer even een update.
Ik ben inmiddels klaar met school, wat ik succesvol heb afgesloten hier. Verder begin ik steeds meer op een allochtoon te lijken omdat ik niet eens meer normaal Nederlands kan praten.
Even denken.. Ik ben naar een polo wedstrijd geweest samen met Zach en Marcelina. Ik snap geen bal van polo maar het was erg leuk om te zien. Aan het eind van de wedstrijd kwamen we erachter dat het team waar we voor waren, gewonnen had. We hadden de teams door elkaar gehaald. Hehe.
Verder zo'n beetje elke dag pizza gegeten omdat we een Pizza-challenge hier in Buenos Aires begonnen waren. We wilden alle aanbevolen pizzerias in BA afgaan, en dat moest natuurlijk gebeuren vóórdat Zach weer terug naar huis zou vliegen. Vandaar dat we elke dag pizza aten. De twee weken nadat Zach weg was kon ik geen pizza meer zien..
Ik heb kerst bij een Argentijnse familie gevierd, wat een erg leuke ervaring was. Het verschilde niet zo heel erg van hoe we kerst in Nederland vieren. Het enige verschil is het typische Argentijnse eten. Al was er geen eens steak. Elk familie lid bracht iets te eten mee en omdat ze vorig jaar zo veel steak hadden, had iedereen iets anders voorbereid. Hm een Argentijnse kerst zonder steak is toch eigenlijk niet compleet. Maar goed ;) om 24.00 uur wordt er vuurwerk afgestoken, wenst iedereen elkaar een prettig kerst en worden de cadeautjes uitgepakt.
Oud&nieuw was ook erg leuk. In het hostel hebben we een grote barbecue gehouden MET steak :) en daarna zijn we naar Puerto Madero gegaan (de haven) Om het vuurwerk te zien en te dansen op de live muziek.
Januari.. Ik was van plan om te gaan beginnen met rondreizen maar zit nog steeds in Buenos Aires. Patrick zou namelijk langskomen maar is er nog steeds niet in geslaagd om hier te arriveren.. In de tussentijd heb ik dus maar een beetje de toerist uitgehangen. Al denk ik dat ik nu inmiddels wel alles gezien en gedaan heb. Toch was het wel leuk. De afgelopen twee weken was Omri er ook, een vriend die ik hier eerder in het hostel had ontmoet. Hij was na zijn reis door Patagonie weer terug gekomen naar Buenos Aires.
Ik ben nog een paar dagen naar Uruguay geweest met Marcelina. 't Is niet echt een bijzonder land. Het enige verschil is dat ze daar wél stranden hebben en hier in Buenos Aires niet. Wat erg fijn was, ik heb voor het eerst in 6 maanden weer gezwommen! En gefietst! We hebben een dag een fiets gehuurd en het was echt geweldig. Ik mis mijn fiets toch best wel... Buiten dat was het in Uruguay ook niet zo benauwd als in BA maar wel 1,5 keer zo duur.
Een paar dagen geleden heb ik mijn gele koorts prik gehaald, die ik nodig heb voor Bolivia. Maar dat viel toch niet zo heel erg goed.. eergister avond voelde ik me niet zo lekker en gisteravond hoge koorts gehad. Gelukkig gaat het nu wel beter.
Ben blij dat ik me gisterochtend wél goed voelde want ik ben wezen SKYDIVEN. Omri kwam opeens met het idee om dat te gaan doen en ik dacht, ja waarom ook niet. En het was echt zo vet! Oh mijn god.. Het gevoel dat je uit een vliegtuig springt en helemaal nergens aan vast zit (behalve een dikke argentijn omdat het een tandem sprong is) is zo geweldig! Zo vrij als een vogel :) wouw.. als ik er aan terug denk kan ik moeilijk geloven dat ik het echt gedaan heb. Maar het was ZO VET :D Ik raad het iedereen aan! behalve jou pap, want volgens de regels hier ben je te zwaar. Hehe. Niet dat je het anders wel zou doen, maar goed.
Nou verder is er niet echt veel interessants gebeurt. Omri gaat over 2 dagen weg en ik denk dat ik over een paar dagen toch echt ga beginnen met rondreizen. Binnenkort maar even de benodigde spullen kopen en dan kan het avontuur buiten BA beginnen :)

Buenos!

Wouw alweer een maand geleden. En tot mijn teleurstelling geen cadeautjes van die gierige sint.. Beetje jammer weer.
Dus.. Alles gaat prima hier, Buenos Aires begint wel een beetje té warm te worden.. Het is best wel benauwd hier dus dat is niet zo lekker. Maar goed ik mag niet klagen ;)
Nou mijn leven hier gaat zijn gangetje... Er is in de tussentijd niet echt iets bijzonders gebeurt in Buenos Aires. Gewoon het gebruikelijke, school, chillen, feesten, relaxen, een beetje de toerist uithangen af en toe, nog meer chillen, spaans leren ( lees: spaanse scheldwoorden, aangezien dat natuurlijk het enige interessante is) en nog meer relaxen. Oh en niet te vergeten mijn tripje naar Chili en Mendoza...
Mijn reis begon op vrijdag, anderhalve week geleden, nadat ik zwaar gefrustreerd mijn examen voor Chinees had gemaakt. De lerares had gezegd dat ik alleen de theorie over moest doen omdat ik het taal gedeelte goed had gemaakt. Dus ik studeer alleen de theorie, krijg ik opnieuw het taalgedeelte er ook bij. En vervolgens geeft ze mij een totaal andere theorie vraag als de rest van de klas... De enige vraag die ik niet wist.
Waarschijnlijk deed ze dat om me te matsen, maar het is haar niet echt gelukt. Ze had de vraag op het antwoordblad opgeschreven. Wetend dat ze best chaotisch is, heb ik het blad omgewisselt met een leeg blad en daar het antwoord opgeschreven op de vraag die de rest van de klas ook had gehad. Hopend dat ze chaotisch genoeg is om te vergeten dat ze mij die andere kut vraag gegeven had. Ben benieuwd of het gelukt is..
Terug in het Hostel besloot ik maar mijn spullen te gaan inpakken en kwam ik er achter dat ik nog veel meer kleding ergens in een vak van mijn backpack gestopt had. Hehe. 't is erg fijn om ongeveer de helft van je kleding na 4 maanden alsnog te vinden. Nee, voel me helemaal niet dom..
Goed om 17.00 uur vertrokken we met CATA INTERNATIONAL naar Santiago de Chile. De bus vertrok zowaar op tijd, wat niet erg vaak voorkomt hier. Dus we waren erg blij. Die blijdschap verdween snel toen de bus tot stilstand kwam om 4 uur 's nachts wegens een paar lekke banden en nog iets waar ik te moe voor was om het in het spaans te begrijpen. Gelukkig hoefden we maar 4 uur te wachten tot er een nieuwe bus kwam.
We reden voor wel zeker 15 minuten tot ook deze bus tot stilstand kwam. In the middle of nowhere. We hebben hier langs de snelweg opnieuw 4 uur moeten wachten... Toen de 3e bus eindelijk kwam, ging alles redelijk goed. behalve bij de douane. Zoals gewoonlijk stond 70 % van het personeel niks te doen en gebeurde alles op zijn gemak. Waardoor we zo'n 3 uur daar hebben moeten doorbrengen. Wat best fris was omdat we midden in het Andes gebergte zaten. Na de douane ging gelukkig alles goed. Het was prachtig om vanuit het raam de heldere sterren in de bergen te zien.
We kwamen rond een uur of 2 's nachts aan in Santiago. Geen idee waar we heen moesten, gelukkig had ik een paar adressen van hostels opgeschreven en kwamen we een mevrouw tegen die zo vriendelijk was om ons aan een taxi te helpen.
Ze vertelde dat één van de hostels die ik opgeschreven had, in een veilige buurt lag. Dus we besloten naar dat Hostel te gaan. Helaas was deze volgeboekt toen we aankwamen en hadden we alleen de optie om een kamer voor 80 dollar te nemen. Wat ons toch niet zo aansprak.
We besloten een stukje verder te lopen, er waren meerdere hostels in die straat. Maar geen van allen had een aantrekelijke prijs. Toen kwam ik met het idee om maar naar Che lagarto te gaan ( dit is een hostel keten waar we ook in iguazu zijn verbleven). Wetend dat het niet het beste hostel is, maar dat ze hoogstwaarschijnlijk wel plek hebben voor een goede prijs, zijn we daar heen gegaan. En we hadden geluk :)
Na een paar uur geslapen te hebben besloten we maar even de stad te gaan verkennen. Het was zondag, dus alle museums waren gratis. We hebben een kijkje genomen bij wat musea en toeristische attracties. Daarna besloten we maar wat te gaan eten bij een klein restaurantje waar ik heerlijke ZALM heb gegeten. Goh wat heb ik vis eten gemist. Na 4,5 maanden is het toch wel fijn om even iets anders te eten dan steak. Al blijft dat nog steeds erg lekker.
Na het eten zijn we naar San Cristobal gegaan. Santiago ligt tussen de bergen en is op heuvels gebouwd, dit was er een van. We hadden vanaf daar een prachtig uitzicht op de stad. Santiago is echt een mooie stad. Het was er net zo warm als in Buenos Aires maar door de bergen is het klimaat veel droger en aangenamer. Verder is het een erg schone stad en zie je niet op elke mogelijke plek grafitti en hondenschijt of op elke hoek een 16 jarige die zwanger is of met een kind rondloopt. De mensen zien er hier ook een stuk gelukkiger uit over het algemeen.
's Avonds hebben we niet zo veel gedaan. Er was een 'italian night' in het hostel. Waar ik niet zo heel veel behoefte aan had.
Maandag zijn we naar Valparaíso en Viña del Mar geweest. Zach had een zware kater van de pisco sour party de vorige avond die na de italian night was. Wat erg grappig was aangezien hij zich aanbood als vertaler voor die niet-spaans sprekend mensen in het busje maar grotendeels van de rit lag te slapen.
We hebben eerste de haven gezien in Valparaíso, zijn toen een stukje omhoog gegaan om ergens bij een duur restaurant koffie te drinken en al de gekleurde huizen te zien. Terwjl we liepen verdween de Nieuw-Zeelander, die met ons mee was op de tour, steeds op wonderbaarlijke wijze waardoor we steeds moesten wachten.
Onze volgende stop was Viña del Mar. We hebben eerst gegeten bij een restaurant met een mooi uitzicht op het strand. Uiteraard heb ik weer vis gegeten, heerlijke paella (geen zorgen pap, natuurlijk was deze niet beter dan jouw paella).
Daarna zijn we even op het strand geweest en hebben zeeleeuwen gezien op de, zo genoemde, Michael Jackson berg. Die zo heet omdat hij half zwart en half wit is. We hebben een beetje rondgelopen op het strand, wat toch wel erg fris was, en zijn daarna naar onze laatste stop gegaan waar we een beeld dat ze gejat hadden van paaseiland, konden bezichtigen. Daarna weer terug naar het hostel gegaan.
Onze laatste dag in Santiago was erg rustig. Elina en ik gingen 's ochtends op zoek naar een wisselkantoor om onze Chileense pesos om te wisselen naar amerikaanse dollars. Want als we ons hostel in chileense pesos wilden betalen, moesten we 20% meer betalen. Waar we natuurlijk geen zin in hadden. Toch jammer dat ze overal zo proberen te profiteren van toeristen. We zijn tenslotte maar arme studenten :(
De rest van de dag hebben we een beetje rondgelopen, ijs gegeten, typische hotdog van hier gegeten ( ze eten hier bijna alles met advocado), halve dag gezocht naar ansichtkaarten, en 's avonds de bus naar Mendoza genomen.
Natuurlijk duurde het weer uren voor we eindelijk door de douane kwamen. Maar eenmaal door de douane reden we in de middle of nowhere waar je prachtige bliksemschigten kon zien een aantal kilometers verder op waar het blijkbaar onweerde.
De eerste dag in Mendoza hebben we een wijntoer gedaan, dat kan hier tenslotte niet ontbreken. We zijn naar 2 wijnerijen geweest en een olijfolie fabriek. Was erg leuk, jammer genoeg waren ze een beetje gierig met de wijn. Het gaat tenslotte toch niet om de smaak?! Het gaat erom dat je er goed dronken van kan worden. Helaas waren ze het niet met me eens...
's avonds zijn we naar een all-you-can-eat pizza party geweest. Wat best saai was maar uiteraard wel veel pizza gegeten. We besloten maar weer op tijd terug te gaan.
Ik was verbaasd over het feit dat ik niet eens geirriteerd was door mijn wekker die om 6 uur 's ochtends af ging omdat we om 7 uur in de bus moesten zitten voor onze 'high andes' tour.
Ik heb ook niet eens geslapen in de bus. Wat niet heel vreemd is want het rijden door de bergen was prachtig. Ik heb wel 100 foto's gemaakt en volgens mij ziet het er op de foto allemaal hetzelfde uit maar het was zo indrukwekkend! We hebben een paar nutteloze stops gemaakt bij nietszeggende plaatsen en zijn uiteindelijk naar het Nacional Parque Aconcagua gegaan.
We hadden er alle 3 niet echt over na gedacht dat het in de bergen wel eens koud zou kunnen zijn. Aangezien we tijdens het inpakken blijkbaar allemaal het strand en de warmte in ons hoofd hadden. Maar ja wat wil je met een dom blondje uit Nederland, een Amerikaan en een Fin. Dus daar liepen we dan. Ik met mijn mooie sokken in mijn birkenstocks, Elina die 3 lagen shirts en een vest, geleend van de tourguide, aan had getrokken. En Zach die een fleecedeken uit het hostel had gestolen om zich tegen de kou te beschermen. Denk niet dat ze ons snel zullen vergeten.
Hoe dan ook het was een erg mooi park om rond te lopen en je kon heel goed de Aconcagua zien. Voor degene die niet weten wat het is, het is met 6369 meter, de hoogste berg in Zuid-Amerika. Daarna zijn we nog ergens gestopt om te eten en rond 8 uur waren we weer terug in het Hostel. Zach en ik hebben Elina op de bus terug naar Buenos Aires gezet, want haar familie zou haar de volgende dag op komen zoeken, en hebben bij de locale McDonalds gegeten.
De volgende dag zijn we wezen raften, wat de reden was waarom we besloten hadden om nog maar een dag te blijven. Er is zo veel te doen hier! Het raften was erg gaaf en het landschap was weer prachtig. We kwamen 's middags weer terug en besloten een beetje door de stad te gaan lopen. Er is een groot park met een groot meer hier en een groot plein met live muziek. Helaas moesten we die avond alweer terug richting Buenos Aires.
Het was een geweldige week :) Het is jammer dat ik nu strontverkouden ben. Denk dat de combinatie van benauwd naar koud naar droog naar koud naar kut airco in de bus naar benauwd, niet zo goed is geweest. Maar goed het was het waard ;)
Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel gaat. Ik ben al bijna klaar met school. Hoef alleen vanavond, vrijdag en volgende week dinsdag nog examens te doen en dan ben ik klaar hier. Jammer genoeg gaat Zach volgende week maandag weer terug naar huis, maar hoogstwaarschijnlijk komt Patrick me over 2 weken opzoeken :D. Waar ik toch wel erg naar uit kijk.
En dan is het natuurlijk mijn verjaardag, kerst en oud&nieuw, waar ik nog steeds niet aan kan wennen. Want je viert gewoon geen kerst en oud&nieuw in de zon.. da's belachelijk.
Daarna.. tja. Kan het rondreizen eindelijk beginnen ;) waar ik ook wel erg naar uit kijk.
Nou trouwe lezers BEDANKT voor jullie velen reacties hier. Wordt er bijna bang van..
Alvast gefeliciteerd met mijn verjaardag, fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar ;)
Hasta Luego!
P.s Mijn mobiel is ,vermoedelijk, gestolen. Eitherway.. sms-en en bellen is dus zinloos. Ik heb nu een nieuw Argentijns nummer, dus als je daarin bent geinteresseerd moet je het maar even laten weten ;)

The beautiful things in life..

Rustig liepen we over het pad dat ons naar het doel van onze reis zou brengen. We fluisterde en keken goed om ons heen, want we wisten dat we hier wel eens wat zeldzame dieren zouden kunnen zien. Helaas duurde dit moment van rust niet lang. Al snel passeerde ene na de andere groep toeristen ons met een enorm kabaal. Toen realiseerde we ons dat we hier geen zeldzame dieren gingen zien want welk dier is nou stom genoeg om ook maar in de buurt van al die herrie te komen.

Ondanks dat hebben we een ontelbaar verschillende soorten vlinders,reusachtigemieren en prachtige vogels gezien. Naarmate we ons doelnaderde, kwam we ook een miereneter, een aapje, een paar reuzachtige hagedissen en een paar neusberen tegen. Vanaf het moment dat ons doel in zicht was, waren wesprakeloos. Zelfs alle toeristen konden dit indrukwekkende gebeuren niet verpesten. Het mogen dan wel niet de hoogste zijn, maar verspreid over een breedte van 2700 meter en tussen de 160 en 260 verschillende watervallen, afhankelijk van de waterstand, is het wel de breedste ter wereld. En wanneer de zon doorbrak was het niet alleen de enorme watermassa die ons zofascineerde, maar ook de prachtige regenbogen erboven. ( ik zal de foto's online proberen te zetten ;))

Zoals sommigen van jullie misschien wel weten, hou ik wel van een beetje avontuur af en toe. Dus besloten we om op een boottocht te gaan die langs de watervallen ging. We waren ZEIKNAT maar het was GE-WEL-DIG :D

Dit was toch wel een van de meeste indrukwekkende dingen die ik gezien heb :)

De volgende dag wilde Marcelina en ik naar Paraguay voor een dagje om te shoppen, Zach kon niet mee omdat hij uit de Verenigde Staten komt. En in principe had hij wel mee gekund maar dan had hij 130 dollar moeten betalen.. Waar ik hem uiteraard de hele tijd mee pestte. Tot ik bij de grens stond en geweigerd werd. Hehe.. Ik had er namelijk niet bij stil gestaan dat mijn toeristenvisum die zelfde dag verlopen was en ik mijn studentenvisum nog niet had ( nee nog steeds niet...)

Dus ik had de keuze om 60 euro te betalen of om weer terug te gaan naar het Hostel. We besloten het 2e. We hebben die dag daarom niet zo veel nuttigs gedaan en besloten dezelfde avond de bus naar Corrientes te nemen zodat we toch nog een nuttig weekend zouden hebben. We zijn een halve dag naar Corrientes geweest, wat niet erg interessant was en de andere helft van de dag naar Resistencia, wat beter was. We hebben deze dag meer gebruikt om te relaxen en het bestond daarom voornamelijk uit: eten, rondlopen, weer eten, weer rondlopen, eten, nog een beetje rondlopen en uiteindelijk nog wat eten. Klinkt een beetje als Normandië ;) Hehe. die avond hebben we weer een bus genomen, dit keer terug naar Buenos Aires.

Ik was eigenlijk wel blij om weer terug te zijn in Buenos Aires, het voelt toch wel een beetje als thuis :). De tijd vanaf toen tot nu heb ik grotendeels doorgebracht met Omri, een Israelische jongen die nieuw was in het hostel, Zach en Marcelina. We hebben door de stad rondgelopen, een paar keer bij Marcelina gegeten en vooral veel lol gehad. Zondag hebben we nog over de San Telmo markt gelopen en ben ik met Marcelina naar de internationale toerisme beurs hier geweest, wat helaas een beetje tegen viel. Maandag hebben we de slechtste horrorfilm ooit gezien. VanwegeHalloweenorganiseerde een van de bioscopen een lang horror weekend. Vol met 'horror' films. Maar de enige horror aan deze film was dat hij zo verschrikkelijke slecht was. Verder kan Ik me zowaar niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst naar een discotheek ben geweest (niet vanwege de alcohol) dus voor de mensen van de reunië, MIJN LEVEN HIER DRAAIT NIET ALLEEN MAAR OM UITGAAN ;) Hehe.

Verder kunnen jullie allemaal ontzettend trots op me zijn omdat ik een 9 voor Engels heb gehaald. Wat echt eenlachertjeis eigenlijk.. Verder heb ik nog geen resultaten gekregen dus kan ik jullie niet echt vertellen hoe het op school gaat ;) gelukkig zijn ze hier heel snel en wacht ik nog maar anderhalve maand op mijn resultaten. En ik dacht dat Inholland langzaam was...

Nou dat was het weer even voor nu ;) Wat mijn reisplannen betreft ga ik hoogstwaarschijnlijk eind deze maand naar Patagonië en misschien nog wat weekendjes weg tot mijn school is afgelopen. Maar dat horen jullie nog wel. ;)

Hasta luego chicos! Y para mi familia y mejores amigos... Los quiero y los extraño tambien un poquito a veces..

Het goede leven :)

Aan de statistieken te zien, zijn er nog steeds mensen die dit lezen. Dus ik denk dat ik maar weer wat nieuws schrijf. Ook al krijg ik geen reacties ;)

Nou ik heb zojuist mijn ticket gewijzigd. Uiteraard op het laatste moment want ik kwam er een paar dagen geleden achter dat, omdat ze mijn ticket gewijzigd hadden, ik 20 oktober terug zou vliegen. Wat morgen is. Hehe.Dus ik was precies op tijd :)

Voor degene die er geïnteresseerd in zijn, ik vlieg op 24 juli terug en kom op 25 juli aan op Schiphol. De tijden worden tegen die tijd wel bekend gemaakt ;)

Dus.. De laatste tijd is veel van hetzelfde geweest. Veel uit gegaan,gerelaxt en naar school geweest. Ik heb zowaar geen lessen meer gemist ;) en mijn eerste examen voorSpaansgehaald.

Het weer wordt hier steeds beter, denk dat het nu rond 25 graden is. Sorry jongens. Hehe. Hoop dat jullie het daar in het koude Nederland nog uit houden.

Een paar weken geleden ben ik met Juanito En Zach naar ChinaTowngeweest. Het voelde echt letterlijk alsof ik China binnen liep. Alleen maar Chinezen en Chinees eten, spullen, alles. We keken onze ogen uit. Ondanks dat de Chinezen hier overal zijn en je geen supermarkt binnen kunt lopen die nietgerund wordt door Chinezen.

Verder ben ik bij de migratie dienst geweest om mijn verklaring van goed gedrag te halen en mijn visa. Die ik nu nog steeds niet heb omdat het nog twee weken duurt voor dat ie klaar is. Lang leve Argentijnen die nooit haast hebben :).

In de tussentijd ben ik weer erg veel leuke mensen in het hostel tegen gekomen, ik kan geloof ik de hele wereld rondreizen want ik ben overal 'welkom.

Samen met een paar Zuid-Afrikanen ben ik nog naar de Japanese Garden geweest, wat erg mooi was :)

En 2 weken geleden ben ik met Zach een weekend naar Cordoba geweest, naar het Oktoberfest. Er is een klein dorpje in Cordoba, Villa General Belgrano, wat ook wel bekend is als het Duitse dorp omdat alles er Duits uitziet en er veel Duitsers wonen. Enfin, zoals jullie me natuurlijk we kennen, hebben we de bus tickets 2 dagen van te voren geboekt en konden we geen accommodatie vinden op internet en besloten we maar gewoon wat daar te gaan zoeken.

Wat uiteraard erg stom is omdat dit een van de grootste evenementen is van het jaar daar. Dus wij kwamen aan bij een klein dorpje, Santa Rosa, in de buurt van het dorp waar het Oktoberfest zich afspeelde en besloten daar wat te gaan zoeken. We vonden slechts 1 hotel waar nog plek was, voor €200 euro per nacht. Dat vonden we toch wel een beetje veel dus we besloten verder te zoeken. We probeerde het een na het andere hotel en kwamen uiteindelijk bij eentje aan waar het antwoord ook 'nee' was.

Maar nadat Zach aan de vrouw vroeg of ze misschien een winkel in het dorp wist waar we een groot kleed of tent konden kopen, had de vrouw zoveel medelijden met ons dat ze ons vertelde een uur later terug te komen omdat er één kamer geboekt was waarvan de mensen nog steeds niet waren op komen dagen. Dus Zach en ik besloten maar wat te gaan eten. Toen we terug kwamen, waren de mensen, gelukkig, nog steeds niet op komen dagen dus kregen wij de kamer :)

's Avonds hebben we even een kijkje genomen in het dorp Villa Belgrano om de Duits sfeer te proeven. Terwijl we bier zaten te drinken op het gras voor een winkeltje, kwam de eigenaar naar ons toe en zei dat ik het mooiste meisje was dat hij hier tijdens het festival gezien had. Nou dat vond ik wel aardig van hem.

De volgende dag toen we bierpullen moesten kopen, want op het Oktoberfest heb je je eigen beker nodig en die vullen ze dan met bier, besloten we het bij deze aardige man te kopen die mij zo geweldig vond. Hij was blij ons weer te zien en we hebben zelfs allebei een gratis bierpul gekregen. Hehe. We voelden ons wel een beetje schuldig dus beloofde de man, die we later maar 'guy' noemden omdat we zijn naam niet wisten, om later terug te komen met wat bier van het festival voor hem.

Het Oktoberfest was gek, er waren zo veel verschillende soorten bier! En ik heb nog nooit zulk lekker bier gedronken. We zijn veel dronken mensen daar tegen gekomen en Zach en ik staan waarschijnlijk op 90% van de foto's omdat de mensen daar elke keer zeiden 'foto popular' en wanneer dat gezegd werd sprong iedereen die in de buurt stond in de foto. Dus dat deden we bij elke foto. Ik ben ook noggeïnterviewd dus ik ben waarschijnlijk nog op TV te zien ook.

Aan het einde van de avond waren we vergeten om bier te bewaren voor guy. Dus besloten we in het dorp wat bier te halen. Half dronken is het ons gelukt om bij een kroeg wat bier te krijgen maar tegen de tijd dat we bij guy aankwamen was het pislauw, en alsnog zei hij 'oh dankjewel dit bier is heerlijk' .Daarna zijn we weer in een overvolle bus terug naar ons hotel gegaan. Want hier is de bus pas vol als de deur niet meer dicht kan.

De volgende dag hebben we eerst, zoals de voorgaande dagen, op de rotonde gezeten en geluncht. Omdat de rotonde de enige plek was waar gras was en waar we konden zitten. Daarna zijn we naar de stad Cordoba geweest, we hebben een beetje rondgelopen maar niet veel gedaan omdat het maandag was en er was niet veel open. 's avonds zijn we weer met de bus terug naar Buenos Aires gegaan.

Verder heb ik nog wat examens gehad en verjaardagen. Mijn Deense vriend, Henrik heeft nog een Deense maaltijd voor Juanito en mij gekookt wat erg lekker was. Net als Marcelina, mijn Poolse vriendin, die een Poolse maaltijd voor ons bereid had. Lang leve lekker eten :-).

Van het weekend hebben we nog gepicknickt in het park en aankomend weekend ga ik waarschijnlijk naar deIguaçuwatervallen. Wat je echt even moetgoogelenals je dit leest want het ziet er zo mooi uit! Buiten dat ben ik ook een beetje begonnen met het plannen van mijn rondreis en het zoeken naar een stage.

Zo jammer dat er zo veel te zien en doen is, maar zo weinig tijd...

Time flies when you're having fun

Nou na 2,5 week zou je toch wel verwachten dat ik iets te vertellen heb, maar ik moet toch echt even goed nadenken. Komt misschien ook wel door alle alcohol die ik naar binnen heb gewerkt, merk dat het toch niet altijd even goed voor me is. Hehe.

Zondag besloten Vanesa en ik om, voor de verandering, maar eens niet uit te gaan. We hebben in het hostel wat wijn gedronken en films gekeken. Zodat we optimaal van de maandag zouden kunnen genieten, want maandag is tenslotte onze favoriete dag. Ja, geloof het of niet maar 't is echt zo :)

Helaas tot onze grote teleurstelling was La Bomba De Tiempo, een soort van drum concert waar we elke maandag heen gaan, gesloten. Dus besloten we maar in het hostel te blijven en daar te drinken en aangebrande milanesas te eten omdat ik niet kan koken. Ach ik heb het in ieder geval geprobeerd (A) en niemand is er aan dood gegaan.

Rond een uur of 01.00 zijn we naar Club Severino gegaan, zoals elke maandag. Net als elke week was er weer een thema wat niemand van te voren wist. Net als elke week, viel Zach in slaap op het einde van de avond en net als elke week hebben Vanesa en ik ons volgevreten met Alfajorez en de koelkast in het hostel leeggeroofd om het de volgende dag te ontkennen.

Het was echter deze avond dat het voor mij bevestigd werd dat de standaard argentijn gewoon een beetje paranoia is. 'hey!' - 'hey', zijn dat je vrienden' vroeg hij. 'ja' zeg ik. 'oh... zijn het homo's?' 'ehm.. nee' ' oh ja want ik zag je met die jongen dansen en ik denk dat hij wel met je naar bed wil' Oke. Ja ook leuk jou te ontmoeten... Laat me maar weer met rust. Dus zo gaat het ongeveer met elke typische argentijn die ik hier ben tegengekomen in een club. Erg vermoeiend. Maar ondanks dat was het weer een erg gezellige avond :)

De dinsdag heb ik niet echt meegemaakt aangezien we altijd pas rond 8 uur terug komen van Severino en ik dus de hele dag slaap. Tot ik 's avonds les heb. En dan slaap ik daarna gewoon weer verder. Ik hou van slapen :)

Dus Woensdag. Ben ik naar school geweest en heb de hele tijd een boek zitten lezen. In het begin van het semester dacht ik dat ik geschiedenis niet kon volgen omdat ik het niet kon verstaan. Nu weet ik dat ik het niet kan volgen omdat ik het niet interessant vind en niet wil kunnen verstaan. Dus toch weer wat geleerd vandaag :) 's avonds heb ik met Juanito door de stad gelopen en zijn we naar een oud winkelcentrum geweest, was weer gezellig as always :) Later die avond met Vanesa en haar vrienden naar Kika geweest. Ja je raad het vast al, het is een discotheek. Helaas was het zo gezellig dat ik donderdagochtend niet wakker ben geworden en mijn les gemist heb.

Toen Vanesa en ik aan het eind van de middag wakker werden, zijn we naar de supermarkt gegaan om avond eten te halen. Want we gingen samen koken! Ik denk niet dat er iets erger dan dat is. Uiteindelijk viel het gelukkig wel mee en was het voedsel nog eetbaar ook. Daarna zijn we een rondje wezen hardlopen bij Puerto Madero :) En hebben wat gedronken bij La Puerta Rocha.

'Sach! Wake up! You have to go to school' zei Vanesa om half 8 's ochtends... 'yeah yeah, I know' uiteindelijk toch mijn bed uitgekomen en om kwart over 8 op school aangekomen. best knap van mezelf maar de chinese les was weer vrij nutteloos. 's avonds zijn we uitgeweest, maar het was niet zo'n groot succes dus maar weer op tijd naar huis gegaan.
Zaterdag hebben Vanes en ik door de stad rondgeslenterd, naar straat optredens gekeken, maté gedronken en later 's avonds films gekeken in het hostel.

Zondag zijn we met haar zus en Juanito naar de botanical garden geweest om een kat te vinden. The botanical garden is een beschermd natuurgebied maar mensen kunnen hun kat daar achterlaten als ze hem niet meer willen en dan wordt er daar voor ze gezorgd tot iemand ze meeneemt/adopteerd.

Er liepen meer katten dan mensen rond. Uiteindelijk vonden we een jonge kat maar hadden we niks om hem in te stoppen, Gisela, Vanesa's zus, ging maar op zoek naar een kartonnen doos. Toen we de kat uiteindelijk gevangen hadden, wat niet erg makkelijk was aangezien het beest doosdbang was voor de doos, stopte Vanesa hem in de doos en prikte Juanito met grof geweld luchtgaten erin. Voor een paar seconden vreesde we dat de kat dood gestoken was door het grofe geprik van Juanito, maar gelukkig was er niks met het beestje aan de hand. We hebben nog wat rondgekeken en zijn daarna weer terug naar t hostel gegaan.

's avonds hebben we nog wat gegeten en gedronken in een irish pub. En hebben weer het een en ander meegesmokkelt. Terwijl Vanesa boven aan het roken was, heeft juanito een bierglas in haar tas gestopt en ik allemaal servetjes en saus. Onderweg terug naar het hostel, had Vanesa aan twee jongens gevraagd of ze mee wilde om nog wat te drinken. Onderweg kwamen we erachter dat het best wel perverts waren en wilde we keihard wegrennen toen ze stonden te plassen.. helaas lukte dit niet maar we zijn uiteindelijk wel van ze afgekomen door ze in een bar te dumpen. hehe.

Maandag zijn Vanesa en ik weer door de stad gelopen, hebben koffie gedronken, naar tango shows gekeken, seksshops bezocht en een nieuwe bandana voor Juanito gekocht, die bijna een gat in de lucht sprong toen we hem deze gaven. 's avonds weer naar severino geweest, same as usual, al was het wel Vanesa's laatste maandagavond en had ze weer eens ruzie met Jonathan over zijn slechte smaak qua vriendinnetjes en was niet alleen Zach maar ook Sergio in slaap gevallen.

Wat een beetje klinkt als woensdag, toen Vanesa Zach en ik naar een restaurant/club gegaan zijn waar je gratis kon eten. Het eten was oké, maar de club was zo saai dat we bijna met z'n 3en in slaap gevallen waren. Toen maar naar huis gegaan maar ik heb de hele nacht niet kunnen slapen omdat ik donderdagochtend een presentatie moest doen! Die uiteindelijk toch verschoven werd naar de week erop omdat de lerares zo vaak presentaties onderbreekt dat het letterlijk 2 uur duurt voordat je één presentatie hebt gehad.

De rest van de dag ben ik druk bezig geweest met foto's uitzoeken en printen en toen ik even naar de stad was gegaag om een spullen te kopen om het in te plakken, trof ik Vanesa met een half aangebrande taart aan. We waren begonnen met een chocolade taart bakken maar het was blijkbaar niet zo'n succes. Uiteindelijk was het wel gelukt en was hij ook goed te eten, het zag er alleen niet uit :)

's avonds zijn Vanesa, Jonathan en ik op onze laatste pubcrawl geweest waar we later die avond Zach ook aantroffen, en hebben het weer erg gezellig gehad. Vrijdag het fotoalbum voor Vanesa afgemaakt, waar ze erg blij mee was :) en voor de laatste keer met haar en Juanito uit geweest...

Zaterdagochtend met Vanesa mee naar het vliegveld gegaan en met de bus terug gegaan, wat 2,5 uur duurde. Terwijl het vliegveld maar een half uur hier vandaan is. Maar ja het is of een taxi voor 20 euro en in een half uur thuis zijn, of de bus die er 2,5 uur over doet maar maar € 0,40 kost. :) Toch wel behoorlijk jammer dat ze weer terug naar Londen moest..

's avonds met Juanito de verjaardag van Henrik, onze deense vriend, gevierd en zondag even over de markt hier gelopen.

Maandag was niet the same as usual, het was wel gezellig maar ik miste Vanesa toch wel. Het is raar hoe je, je met sommige mensen zo verbonden kunt voelen.

Dinsdag en woensdag niet echt veel interessants gedaan, Juanito en ik hebben gekookt en ik ben even met Marcelina, een meisje uit mijn klas, door de stad gelopen. Vandaag had ik dan eindelijk die presentatie, die uiteindelijk best mee viel ondanks mijn niet zo goede spaans ( nee nog steeds niet). Verder denk ik dat het uitgaan de komende tijd wat minder wordt aangezien ik volgende week 4 examens heb... jippiiee.. Natuurlijk houden we de vrijdagavond en de maandagavond er wel in. En zaterdag want dan viert Sergio z'n verjaardag. Hehe.

Nou dat was het weer voor nu! Ik denk dat mijn leven hier vrij standaard word net als dat van jullie daar, vandaar dat ik niet zo veel meer schrijf ;)

Un dia como hoy..

Ik sta op en neem een douche. Op mijn weg naar school, eet ik mijnmuslireep en loop ik over de natte, net schoongespoten stoep.Ik voel de warmte van de zonnestralen op mijn lichaam.

Gelukkig hoef ik nu niet op te letten voor de hondenstront die normaal gesprokende over de straten verspreid is. Ik probeer de losse stoeptegels te ontwijken, het zou niet de eerste keer zijn dat ik een plens water over mijn broek heen krijg.

Ik passeer de restaurantjes, de supermarktjes, de bakkerijtjes en de kioskjes. Zelfs met mijn duffe hoofd kijken de mensen om. Niet vreemd want zelfs met mijn duffe hoofd zie ik er natuurlijk niet uit alsof ik van hier ben,'toch is het vreemd'denk ik bij mezelf. Aangezien ik deze straat minstens 4 keer per dag passeer en blijkbaar toch interessant blijf.

Ik kom aan bij 9 de Julio, the biggest avenue in the world, waar het onmogelijk is om in één keer over te steken. Na twee keer wachten voor het stoplicht, bereik ik de andere kant van de straat, ik pak mijn schoolpas en loop langs de security door de poortjes naar binnen.

Na 2 uur spaans te hebben gehad, ga ik met Sergio en Marcelina naar La Boca. Gewoon om even rond te kijken. Op weg ernaar toe kunnen we het niet laten om even de bakkerij binnen te lopen en iets lekkers te halen. Ach wat wil je ook voor €0.20. We gaan in de zon in een parkje zitten en praten over het leven.

Daarna lopen we verder naar La Boca, waar een trein met veel rumoer zijn reis over het spoor probeert voor te zetten. Maar tevergeefs. Het duurt zeker 15 minuten voor de eigenaar van de auto, deze besluit te verwijderen van het spoor en de trein verder kan rijden.

We lopen door La Boca, wat vergelijkbaar is met Volendam. Mensen dragen er alleen nog de traditionele kleding omdat de toeristen het interessant vinden. De prijzen zijn er 2 keer zo hoog, gewoon omdat het kan. Toeristen betalen toch wel.

Het is leuk om even te zien, jammer om te weten dat het allemaal niet echt is. We lopen weer terug richting huis. Nog steeds druk in gesprek over alles en niets en genietend van de zon. Eenmaal terug nemen we afscheid en ga ik met Zach en Vanesa naar La Bomba, wateen soort van maandags ritueel is geworden.

We drinken en eten het gebruikelijke en genieten van onze tijd samen, lachentot onze buiken pijn doen en interesseren ons niet inalle mensen die ons voor gek verklaren na een van onze velen stomme acties. Want wij hebben de lol van ons leven, dus de rest maakt niet uit.

We sluiten de avond af in Club Severino, zoals gewoonlijk,we zoeken een restaurant waar we wat kunnen eten en eenmaal thuis val ik met een glimlach in slaap.

Helaas slaag ik er niet in om op dinsdag metdezelfde glimlach op te staan. Spijt? Natuurlijk niet ;). Maar toch wel jammer dat alcohol somseen beetje een jammer na-effect kan hebben. Hehe. Gelukkig is dinsdag nooit een belangrijke dag en heb ik alleen Engels, wat ik slapend nog kan doen.

Woensdag had ik weer spaans en geschiedenis. Ik denk niet dat ik ooit iets van geschiedenis ga snappen maar het is wel altijd een erg gezellige klas. 's Avonds ben ik met Vanesa uit eten geweest en zijn we daarna naar de film gegaan. We waren een beetje te laat voor de film die we eigenlijk wilden zien, dus hadden geen keus en besloten maar naar de enige film te gaan waar we nog wel in mochten.

Dit was by far een van de saaiste films die ik ooit gezien heb. Na de film zijn we een andere zaal in gelopen en hebben we nog een stukje van inception gezien. Na de film liepen we, natuurlijk, de verkeerde kant op. Want ik leer het nooit. 's Nachts heb ik mijn toets gemaakt die ik donderdagochten moest inleveren. Ik had er een 7 voor dus was wel redelijk tevreden. :) De rest van de donderdag heb ik geslapen want ik was best moe en voelde me niet zo lekker.

Vrijdag weer chinees en newswriting. Het was een prachtige dag en ik heb zelfs nog hardgelopen envebrand door de zon.De avond heeft het veel geregent, heerlijk! In de regen zijn we boodschappen gaan halenen 's avonds heeft Juanito voor Vanesa en mij gekookt.

We hebben weer heerlijk gedineert met zijn 3-en en hebben veel gepraat. Ik hou van deze mensen :) Het zijn niet gewoon vrienden, we bespreken alles met elkaar.

Later die avond ben ik met Vanesa naar Crobar geweest, waar ik nog een paar klasgenoten trof. Het was wel leuk maar ik was blij toen ik weer terug was 's ochtends. Zaterdag niet erg veel gedaan. Ik had belooft dat ik met Vanesa mee zou gaan op pub crawl, dus dat deed ik maar ik hd er totaal geen zin in. Hehe sommige mensen weten dan wel hoe ik ben (A) Al viel het nu wel mee.

Zach was er ook, dus dat was wel gezellig. Maar ik was het zo zat om hetzelfdegesprek met al die mensen weer voor de zoveelste keer te voeren. 'hey waar kom je vandaan', 'wat doe je hier', 'Hoe lang blijf je'... Ja vanavond niet. Dus na de kroegentocht, toen de rest naar de discotheek ging, besloot ik maar terug te gaan naar huis. Goede keuze :) Na weer wat alfajorez te hebben gegeten heb ik mezelf beloofd dat ik die dingen de komende 2 weken niet meer ga eten omdat ik geen molly wil worden en ben ik gaan slapen. De braziliaanse meisjes maakte natuurlijk weer veel herrie in onze kamer en ik ben daarom ook erg blij als ze morgen weer vertrekken :)

The story continues..

Voor degene die het nog steeds volgen, maar even een update. Wordt wel weer tijd na 2 weken ofzo.

Woensdag avond ben ik met Sergio meegegaan om zijn appartement te bewonderen en om te eten. Toen ik het eenmaal gezien had daar, was ik toch wel erg blij met mijn mooie hostel. Zijn kamer is zo klein dat je je bijna niet kunt omdraaien ende douche hangt boven de wc. Het enige wat wel tof was, is dat hij een dakterras heeft. Hij heeft gekookt en daarna ben ik maar weer terug gegaan want de laatste metro gaat om half 11.

Donderdag en vrijdag waren niet echt bijzonder. Sergio en ik moeten een presentatie over China in het spaans doen! Ik zei voor de gein tegen hem: 'zullen we vragen of we een verslag mogen schrijven in plaats van een presentatie geven?' En de lerares vond het nog goed ook. Ik hou van Argentinië.

Op zaterdag heb ik een nieuw record gelopen... Ik heb zowaar 1 uur hardgelopen zonder pauze. Eén uur was niet de intentie maar zoals sommigen van jullie weten raak ik nog wel eens verdwaalt omdat ik dan denk een 'kortere weg' te nemen.. wat uiteindelijk dus langer blijkt te duren. Hehe.

's Avonds heb ik met Juanito, ja hij is weer terug in het hostel, en Maribelle, een frans meisje die hier ook studeert, wat gedronken. Later ben ik met Maribelle, Vanesa ( het argentijnse meisje) en Zach( een amerikaans jongen) naar een bar geweest. Verassend he? ;) Maar het was weer erg gezellig.

Zondag heb ik met Juanito wat rond gelopen bij Puerto Madero en 's avonds ben ik uitgeweest met Jonathan, Vanesa en een vriend van ze. We zijn wezen poolen en naar een bar geweest. Niks bijzonders, maar op maandagochtend had ik zowaar mijn eerste kater. Wouw.. ja.

Maandagavond same old story ;) en dinsdagavond ben ik maar op tijd gaan slapen want feesten is toch wel vermoeiend:)

Donderdag had ik mijn eerste examen.. Ik kwam in de les. Te laat, maar toch ook weer niet ;) en kreeg te horen dat we het examen mee naar huis mochten nemen omdat we toch nog niet klaar waren met het onderwerp. Vind je het gek, we hebben tot nu toe 2 presentaties aan moeten horen die in totaal 5 uur duurden omdat de lerares steeds iedereen onderbrak om haar eigen ervaringen te delen. Maar goed het examen mocht dus thuis gemaakt worden 'neem het volgende week maar mee naar de les'. Daar hou ik van :). Deze lessen zijn zo nutteloos, ik heb 2 uur lang muziek zitten luisteren en de helft van de klas lag te slapen.

Op vrijdag had ik dan eindelijk mijn eerste 'echte' examen voor newswriting, die denk ik wel goed ging. 's Avonds heb ik mijn spullen ingepakt want het weekend zou ik naar Rosario gaan. Nee mam het is geen jongen, het is een stad!

Rond 11 uur 's avonds vertrokken we en rond 5 uur kwamen we aan bij het casino. We kregen allemaal 40 pesos om mee te spelen en ik heb 38 pesos gewonnen, of eigenlijk heeft Eline (een fins meisje) dat voor me gewonnen. Ik verlies namelijk altijd met gokken.

Rond half8 kregen we ontbijt in het Casino en meteen daarna hadden we een tourguide in de bus die ons wat vertelde over het gebied. Ik geloof niet dat iemand geluisterd heeft.

Eenmaal in het hotel in Rosario, kregen we wel liefst 2 uur om te slapen en ons klaar te maken voor de lunch. Het hotel was wel mooi, het was een 4 sterren hotel en de bedden waren goed.

De lunch was bij een 'all you can eat' restaurant, dus ik heb weer genoeg naar binnen gewerkt. Ik heb geen idee wat ik allemaal gegeten heb maar het was wel lekker:) Als toetje had ik een pannekoek met Dulce de Leche, wat echt hemels was. ( Mark het is net als die crepes in Bulgarije, maar dan nog beter ;)). Daarna zijn we naar het monument in Rosario geweest, en met het mooie weer was het heerlijk. Vreemd dat het in een stad die 5 uur bij Buenos Aires vandaan is, zulk ander weer kan zijn. De afgelopen paar dagen heeft het in BA alleen maar geregent en in Rosario was het denk ik wel 22 graden en alleen maar zon.

Er is hier wel een gebrek aan creativiteit, zo goed als alle straatnamenzijn hetzelfde als in Buenos Aires. Rosario lijkt ookwel een beetje op BA. Het is alleen iets rustiger en er is meer natuur en zelfs een strand.

's Avonds hebben we in het hotel gegeten en daarna op onze kamer smerige dure champagne gedronken. Gewoon omdat het zonde was om niet te drinken. We besloten uiteindelijk maar om niet uit te gaan en op tijd te gaan slapen want we moesten er om 8 uur al weer uit.

Ik zat zo vol van al het eten van de vorige dag, dat ik niet meer dan een sinaasappel en een advocado naar binnen heb gekregen. We hadden nog wat tours en hebben genoten van het mooie weer en zijn 's avonds weer terug gegaan.